X PLIKI COOKIE W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.
ROZUMIEM
X

Zapisz się na newsletter
od CMS w Warszawie

Nadgarstek

Nadgarstek (łac. carpus) - część kończyny górnej naczelnych wchodząca w skład ręki.
 

Składa się z ośmiu kości:

  1. kości łódeczkowatej (łac. os scaphoideum)
  2. kości czworobocznej większej (łac. os trapezium)
  3. kości czworobocznej mniejszej (łac. os trapezoideum)
  4. kości grochowatej (łac. os pisiforme)
  5. kości haczykowatej (łac. os hamatum)
  6. kości księżycowatej (łac. os lunatum)
  7. kości trójgraniastej (łac. os triquetrum)
  8. kości główkowatej (łac. os capitatum)
     

Kości ułożone są w dwóch szeregach (bliższym i dalszym).


Profilaktyka


Dla osób wykonujących pracę biurową przyczyną problemów z nadgarstkiem jest najczęściej nieprawidłowe ułożenie rąk na klawiaturze komputera. W profilaktyce najważniejsze jest indywidualnie dopasowane stanowisko pracy. Wysokość biurka i krzesła powinna być taka, aby łokcie były zgięte pod kątem prostym, a przedramiona mogły swobodnie spoczywać na blacie. Nadgarstki powinny bowiem spoczywać na podłożu, a nie być uniesione w powietrzu. Dobrym rozwiązaniem jest zaopatrzenie się w specjalne żelowe podkładki, które pomogą zachować prawidłową pozycję i odciążyć stawy. Nowoczesne klawiatury są ergonomiczne i pozwalają na indywidualne dopasowanie rozmieszczenia elementów do użytkownika. Odległość klawiatury od krawędzi biurka powinna wynosić około 10-15 cm, aby pozostawić miejsce dla nadgarstków.Inną przyczyną może być długotrwałe używane myszki komputerowej w pozycji z nadgarstkiem w górze. Dłoń powinna spoczywać na myszce, co pozwoli na rozluźnienie mięśni. Przy pracy w statycznej pozycji co kilkadziesiąt minut powinno się zrobić krótką przerwę na ćwiczenia. Wystarczy unieść ręce górę, wykonać krążenia nadgarstków, zaciskania i rozluźniania pięści, rozciąganie mięśni przedramion itp. Przy zdiagnozowanych problemach – indywidualnie dobrany zestaw ćwiczeń. W sporcie, bez względu na jego poziom i rodzaj aktywności, obowiązują te same zasady profilaktyki dla całego narządu ruchu. Uprawianie każdej dyscypliny powinien poprzedzać trening ogólnorozwojowy, pozwalający na zbudowanie odpowiedniej siły, wytrzymałości, stabilności i techniki. Każdy pojedynczy trening powinien zaczynać się od rozgrzewki i zawierać elementy rozciągania mięśni. Jeżeli aktywność wymaga dźwigania ciężarów, to należy pamiętać aby odbywało się to w pozycjach ustabilizowanych. W rekreacji preferowana dla zdrowia jest stała, systematyczna aktywność o średnim natężeniu, a nie jednorazowe przeciążenia. Jeżeli w danej dyscyplinie wykorzystywany jest sprzęt, to powinien on być sprawdzony i dobrze dobrany (np.tenis). Tam, gdzie to wskazane (np. skateboarding) powinno się stosować specjalne ochraniacze.Jeżeli już dojdzie do kontuzji to nie należy jej bagatelizować, nie skracać czasu rekonwalescencji, a leczyć się tylko u specjalistów.


Leczenie i rehabilitacja


Leczenie i rehabilitacja cieśni nadgarstka. Ze względu na specyficzne uwarunkowania anatomiczne (mała, zamknięta przestrzeń) w obszarze nadgarstka najczęściej dochodzi do tzw.zespołów ciasnoty.

Zespół ciasnoty kanału nadgarstka ( neuropatia nerwu pośrodkowego) wynika z ucisku nerwu w zamkniętej przestrzeni nadgarstka. Objawy to ból, upośledzenie czucia i ruchu, uczucie drętwienia i sztywności, nasilające się w nocy. Przyczyny są najczęściej pourazowe, zapalne, przeciążeniowe, procesy chorobowe zwiększające napięcie tkanek, przerost tkanki łącznej lub odkładanie się złogów, będących produktami przemiany materii w obrębie kanału nadgarstka. Zespół ciasnoty kanału Guyona (neuropatia nerwu łokciowego) - przyczyna to mechanizmy złożone, w których występuje zarówno ucisk jak i rozciąganie nerwu, czyli nadmierna eksploatacja ręki w sporcie i pracy zawodowej. Mogą to też być gangliony, zniekształcenia nasady po złamaniach, obkurczające blizny pooperacyjne i pourazowe, anomalie rozwojowe kości i tkanek miękkich, patologiczna ruchomość kości. Objawy to parestezje, bóle nocne, zaniki mięśni, zaburzenia trofiki skóry i paznokci, czucia powierzchownego, aż do porażeń nerwu łokciowego.

W następstwie przeciążeń wysiłkiem fizycznym może wystąpić odczyn zapalny pochewek ścięgnistych, charakteryzujący się wysiękiem, bolesnością w czasie ruchu, podniesieniem miejscowej temperatury, trzeszczeniami. Przewlekle drażniona pochewka reaguje bowiem przekrwieniem, obrzękiem i wysiękiem, a później włóknieniem, doprowadzając do pogrubienia ścięgien i trwałego zwężenia jej światła. Np. nadgarstek wioślarza – zapalenie pochewek ścięgnistych ścięgien mięśni prostowników promieniowych nadgarstka, który występuje najczęściej u wioślarzy, kajakarzy, podnoszących ciężary. 

Uszkodzenia tkanek miękkich narządu ruchu wcale nie muszą rozpoczynać się od określonych i silnych urazów. W przeważającej części przypadków są to sumy mikrourazow, przeciążeń i skryty rozwój choroby, trwający często przez wiele miesięcy lub lat. Bardzo intensywne doskonalenie ruchów i siły często wg nieprecyzyjnego wzorca ruchowego, powoduje przyspieszone zużycie tkanek. W wyniku uszkodzeń aparatu torebkowo-więzadłowego może dojść do niestabilności nadgarstka.

Jeśli chodzi o kontuzje, to przy upadkach najczęściej uszkodzeniu ulega nasada dalsza kości promieniowej (złamanie Collesa). W przypadku dużych przemieszczeń odłamów może dojść do jednoczesnego uszkodzenia nerwów. W wyniku uderzeń, przygnieceń, może dojść do złamania wyrostka haczykowatego kości haczykowatej, wyniku dużego wysiłku wykonywanego w zgięciu grzbietowym (np. w kolarstwie) może dojść do martwicy jałowej kości księżycowatej, a przeprosty nasady, upadki z wysokości powodują czasami miażdżenie kości łódeczkowatej przez nasadę kości promieniowej (konflikt promieniowo – łódeczkowaty). Zwiekiem dochodzi do zmian zwyrodnieniowych – są one następstwem uszkodzeń urazowych, reumatoidalnych i cech wrodzonych. 

We wszystkich tych przypadkach leczenie cieśni nadgarstka obejmuje ograniczenie aktywności, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, indywidualnie dobrane ćwiczenia, fizykoterapi, kinesiotaping oraz ewentualnie stabilizatory. W niektórych przypadkach niezbędne jest odbarczenie chirurgiczne.

CMS w Warszawie: Uprawiaj sport świadomie

Kontakt

z Centrum Medycyny Sportowej w Warszawie

Godziny pracy

Pon - Pt: 7.30 - 20.00
Sb: 9.00 - 14.00

REJESTRACJA

22 592 93 05

22 592 93 06

22 592 93 07

22 592 93 08

22 592 93 09

22 592 93 10

GG: 4080520

Formularz Kontaktowy. Prosimy o pozostawienie kontaktu. Oddzwonimy.

Prosimy wypełnić formularz (wszystkie pola są wymagane). Oddzwonimy, doradzimy i umówimy Państwa na wizytę.



CMS i wracasz do gry!